PODR 9 januari 2024

PODR 9 januari 2024

Peace On Drugs Radio

Elke dinsdagavond tussen 19:00 en 21:00 is dit unieke programma - live en lineair - te beluisteren via internet.

De website van Willem de Ridder – www.ridderradio.com – is de thuisbasis van Peace on Drugs Radio. Bij Ridder Radio is er geen centrale studio, maar maken mensen de uitzending vanaf hun computer thuis of op locatie. Niet alleen kun je ze horen en sommigen ook zien, je kunt ook met ze in contact komen via de Ridder Radio Text- en Voice- Chat. Is er geen live programma, dan hoor je hoorspelen, sprookjes, interviews en andere juweeltjes uit het Willem de Ridder Radio Archief!
 
Hieronder vind je een 2-tal linkjes om de stream te starten en te luisteren naar de uitzendingen. Op de website van Ridder Radio vind je nog meer afspeelmogelijkheden,
 

MP3-speler        Mac-speler

Toelichting bij bronnen:: Hieronder vind je een aantal bronnen die de basis vormen voor de onderwerpen die in de uitzending van vanavond (eventueel) aan bod zullen komen. Een wezenlijk deel van de teksten is hier te lezen, de complete tekst vind je in de orginele bron. Via de groengekleurde linkjes kom je bij de orginele bron. Zie je (...) dan gaat de tekst daar verder of er gaat tekst aan vooraf.

 

Broodje aap?

Juno’s hond at menselijke drol met drugs en kreeg een overdosis: ‘Ik dacht dat-ie dood ging’ | Westland | AD.nl (5 januari 2024)

(...) Van Bruggen zou de dag erop tussen 10.00 en 12.00 uur gebeld worden, maar kreeg al na een half uurtje een telefoontje. Ze hadden bij de hond een drugstest afgenomen en er was sprake van een ‘intoxicatie’, zoals dat met een duur woord heet. Leo had een overdosis door cocaïne en wiet. ,,Ik werk in de verpleging en heb ooit op de verslavingsafdeling gezeten. En toch moest echt twee keer vragen of ik het wel goed gehoord had. ‘Waar heeft ze het over’, dacht ik. 'Dit kan niet.’”

Maar dit kon wel. Bij het Westlandse recreatiegebied wordt er veelvuldig gevist en deze vissers poepen regelmatig in de bosjes, meldt de dierenpolitie. ‘Als deze mensen drugs hebben gebruikt is deze poep dus zeer giftig voor honden!’ De politie waarschuwt hondenbezitters dan ook goed op te letten bij het uitlaten van een hond. (...)

WOS.nl - Hond onwel in Wollebrand na eten mensenpoep (5 januari 2024)

Een hond is deze week in recreatiegebied De Wollebrand in Honselersdijk onwel geraakt. Het beestje had vermoedelijk menselijke poep gegeten, waar drugs in zaten.

 

Te veel gedoe met regels

Ooooh noooo: Coffeeshop Taveerne Oasis is gesloten. Onduidelijkheid over toekomst (update) - Sikkom (5 januari 2024)

Vraag aan blowers in Groningen wat de fijnste of beste shop is en menigeen antwoordt met overtuiging: Taveerne Oasis. Helaas voor alle fans: de shop is dicht. Update: het is niet duidelijk of de shop weer opent.

Het raam van de toegangsdeur aan de Meeuwerderweg in Oosterpoort hangt vol met geschreven posters met in het Engels en Nederlands: „Gelukkig nieuwjaar! Wegens omstandigheden tot nader order gesloten. Onze excuses voor het ongemak.” (...)

 

LSD, cocaïne en ecstasy

The Wall Street Journal: ‘Elon Musk neemt toevlucht tot ketamine’ / Villamedia (8 januari 2024)

Het drugsgebruik van Elon Musk leidt tot zorgen bij leidinggevenden en bestuursleden van de bedrijven die hij leidt. Dat meldt The Wall Street Journal op basis van niet bij naam genoemde getuigen en andere ingewijden. Volgens de zakenkrant zou de steenrijke Tesla-topman en eigenaar van socialemediaplatform X onder meer LSD, cocaïne en ecstasy gebruiken, veelal op privéfeestjes. (...)

 

Femke in The Guardian

Femke Halsema: Nederland dreigt narcostaat te worden door bikkelharde internationale strijd tegen drugs - Joop - BNNVARA (5 januari 2024)

Nederland loopt het risico een narcostaat te worden. Dat schrijft de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema in een column in The Guardian. Volgens Halsema is Nederland onvoldoende voorbereid op een verdere opkomst van de mondiale drugshandel. De oorzaak daarvan is niet het Nederlandse beleid, schrijft ze, maar de verharding van de internationale strijd tegen drugs.

Als gevolg van globalisering enerzijds en de opgevoerde internationale criminalisering van drugs anderzijds, is de drugshandel lucratiever geworden, zo schrijft Halsema. Tegelijkertijd is die professioneler en “meedogenloos gewelddadiger” geworden. Als voorbeeld van dat laatste noemt ze de moorden op Peter R. de Vries, advocaat Derk Wiersum en de broer van kroongetuige Nabil B., Reduan. Alle drie spilfiguren in het proces rond vermeende drugsbaron Ridouan Taghi. (...)

As the mayor of Amsterdam, I can see the Netherlands risks becoming a narco-state | Femke Halsema | The Guardian  (5 januari 2024)

 

Praten en logeren in Hilversum

Praten en logeren in Hilversum: 'Zien of er een vertrouwensbasis ontstaat' (nos.nl) (9 januari 2024)

      • Na een korte periode van rust zitten PVV, VVD, NSC en PVV weer bij de informateur
      • Ze zijn bij elkaar op landgoed de Zwaluwenberg bij Hilversum
      • De meesten zullen daar ook overnachten
      • Er staan grote thema's op de agenda, zoals de rechtstaat, asiel, zorg en financiën

De Zwaluwenberg speelt voor vierde keer rol in formatie

Het is niet de eerste keer dat partijen die mogelijk een coalitie kunnen vormen, hun heil buiten Den Haag zoeken. En er is nu voor de vierde keer gekozen voor landgoed De Zwaluwenberg. Dat lijkt nu zo'n beetje dé locatie te zijn waar partijen nader tot elkaar moeten komen.

Het monumentale landgoed wordt in het dagelijks leven gebruikt door de inspecteur-generaal der Krijgsmacht, een soort ombudsman die kan bemiddelen in conflictsituaties. Veel in het interieur herinnert nog aan de bijna dertig jaar dat prins Bernhard die functie had.

Zeventien jaar geleden, in 2007 werd deze plek voor het eerst gekozen in de aanloop naar de vorming van het kabinet Balkenende IV. Er zijn vele voordelen: afgezonderde ligging, goede beveiliging, centraal in het land. Ook tijdens moeilijke momenten in de formaties in 2017 ( kabinet-Rutte III) en 2021 (Rutte IV ) werd naar De Zwaluwenberg uitgeweken. (...)

 

Taptoe

De escalerende opioïdenverslaving en het Amerikaanse schrikbeeld van jaarlijks tachtigduizend doden - NRC (9 januari 2024)

Marcel Bouvy hoogleraar farmaceutische patiëntenzorg Gaat Nederland de Verenigde Staten achterna met een forse toename van pijnstilleroverdoses? Hoogleraar en apotheker Marcel Bouvy probeert met het project Taptoe zo’n epidemie hier te voorkomen. „We moeten leren anders om te gaan met pijn.”

Dertig jaar is Marcel Bouvy nu al apotheker. Met eigen ogen ziet hij hoe makkelijk tegenwoordig verslavende pijnstillers worden voorgeschreven door artsen. De kast met opiaten ging vroeger hoogstens één of twee keer per week open – Bouvy kan het weten, hij had de sleutel. „Maar op een gegeven moment stond die kast de hele dag open. Er werden voortdurend doosjes uit gehaald.”

Het roept de vraag op of Nederland de Verenigde Staten achterna gaat in aantallen gebruikers van deze verslavende pijnstillers met mogelijke gevolgen van dien. Daar is het aantal dodelijke overdoses afgelopen tien jaar meer dan verdrievoudigd; in 2022 overleden in Amerika zo’n tachtigduizend mensen aan een opioïde-gerelateerde overdosis. Die crisis eist meer levens dan het vuurwapengeweld en alle auto-ongelukken bij elkaar opgeteld.

Zo ernstig is het nog niet in Nederland, maar het gebruik van opioïden is de afgelopen 25 jaar wel sterk toegenomen en toenemend problematisch opioïden gebruik wordt inmiddels zichtbaar. Bouvy, behalve apotheker ook hoogleraar farmaceutische patiëntenzorg aan de Universiteit Utrecht, geeft leiding aan Taptoe (Tackling and Preventing The Opioid Epidemic), waar een projectteam van universiteiten en beleidsmakers onderzoek doet om zo’n epidemie in Nederland te voorkomen.

Taptoe begon in september 2020, toevallig in een periode dat het gebruik van opiaten na jaren van stijging weer wat afnam. Vermoedelijk had dat te maken met de coronapandemie, legt Bouvy uit, die de behoefte aan pijnstillers verminderde. „Er waren minder operaties en minder ongelukken tijdens het sporten of in het verkeer – omdat mensen binnen bleven. Maar we zien dat het gebruik sinds vorig jaar weer stijgt. Dat vinden we zorgelijk.”

Hoe kon dit problematische gebruik ontstaan?

„Twintig jaar geleden kwam de focus op ‘pijn als aandoening’ te liggen, in plaats van ‘pijn als symptoom’. Er is een grote groep mensen met chronische pijn, vooral in de bewegende lichaamsdelen: knieën, heupen, rug en mensen met bijvoorbeeld artrose. Marketeers van de farmaceutische industrie hebben daar destijds handig op ingespeeld.

„We weten uit onderzoek dat 80 tot 90 procent van de mensen die momenteel in Nederland opioïden slikken, deze medicatie meekrijgt voor chronische pijnklachten. Terwijl opioïden bedoeld zijn voor acute en kortdurende postoperatieve pijn en als palliatieve behandeling.”

Opioïden zijn voor kortdurend gebruik geschikte pijnstillers. Het grootste probleem is dat opioïden ook wat Bouvy omschrijft als ‘zielenpijn’ dempen. Ongeveer één op de tien gebruikers vindt het prettig om verdoofd te raken door deze medicijnen. Deze mensen raken sneller verslaafd.

Ongeveer tien jaar geleden was het gebruikelijk dat na een operatie al een recept klaar lag voor een maandvoorraad opioïden. Patiënten konden zo sneller naar huis, wat vrije bedden opleverde in het ziekenhuis, maar het creëerde ook een probleem.

Afgelopen jaren zijn de pijnprotocollen hierop aangepast. De ziekenhuizen wordt geadviseerd kleinere hoeveelheden mee te geven en huisartsen zouden bijvoorbeeld eerst de patiënt moeten zien voordat ze een herhaalrecept meegeven. In hoeverre dit gebeurt, is minder duidelijk.

Wanneer wordt het gebruik problematisch?

„Als het je leven gaat beheersen. Als je niet meer normaal kunt functioneren omdat je verslaafd raakt. Als het je werk en je relaties gaat beïnvloeden. Die mensen zijn de hele dag bezig met hun pijnstillers. Wanneer is de medicatie uitgewerkt? Heb ik nog voldoende voorraad? Hoe kan ik aan mijn opiaten komen? Hun professionele en sociale leven verwaarlozen ze. Wanneer mensen eruit komen, beschrijven ze deze periode als een soort roes, een periode waarin hun omgeving totaal aan hen voorbijging.

„Gebruikers geven in ons onderzoek aan dat ze van tevoren niet goed wisten dat ze zó verslaafd zouden kunnen raken aan deze middelen. Het staat wel in de bijsluiter, maar blijkbaar moet de voorlichting beter.

„Bij verkeerd gebruik zijn er grofweg twee groepen. De groep die er niet meer vanaf kan komen maar waarbij het leven niet ontwricht raakt. Dit zijn vaak wat oudere mensen. Die krijgen wel bijwerkingen zoals emotionele afvlakking, verstopping en een grotere kans om te vallen. Uiteindelijk neemt de kwaliteit van hun leven af.”

Hoe loopt het dan uit de hand bij de tweede groep?

„Een kleinere groep gebruikers gaat steeds meer gebruiken. Ze proberen tijdens diensten van artsen en apotheken elders opioïden te krijgen. Ze vervalsen recepten of proberen via internet aan extra middelen te komen. Ze zijn zodanig met hun verslaving bezig dat ze niet meer normaal functioneren. Deze groep heeft echt een probleem. Die mensen gaan door een helse tijd.

„Stel, je krijgt een ongeluk. De kans is groot dat je een opioïde van de arts meekrijgt. Na een week gaat de medicatie minder goed werken. Dan wil je meer slikken om hetzelfde effect te bereiken. Er ontstaat een overgevoeligheid voor pijn. Je gaat nog iets meer gebruiken.

„Je lichaam raakt gewend aan de medicatie. Bij mensen die grote hoeveelheden nemen, hebben opioïden een effect op de ademhaling. Die wordt trager. Wanneer de dosering te snel wordt verhoogd, ga je zo langzaam ademen dat je onvoldoende zuurstof binnenkrijgt om te blijven leven. Ze stikken.

„In het jargon wordt dit een ‘ademhalingsdepressie’ genoemd. Beademen of een medicijn toedienen dat de werking van opioïden tegengaat, is dan een redmiddel. Maar je moet er wel op tijd bij zijn. In de Verenigde Staten lopen hulpverleners met een neusspray met het antidotum Naloxon op zak.”

Wat is de rol van artsen en apothekers hierin? De meeste gebruikers krijgen deze pijnstillers mee op recept van hun arts.

„Artsen en apothekers vinden het lastig om het gesprek met de patiënt hierover te voeren. Patiënten geven vaak aan dat ze veel pijn hebben. Wie ben jij dan om te zeggen dat het niet nodig is? Apothekers hebben ook hun twijfels, maar denken wanneer de arts het heeft voorgeschreven, wie ben ik dan om het niet mee te geven. Patiënten weten soms heel goed dat ze een probleem hebben, maar ze praten er liever niet over. Zo blijft een probleem voortbestaan. Dit noemen we the conspiracy of silence.”

Is er sprake van een opioïdenepidemie in Nederland, zoals in de Verenigde Staten?

„De situatie hier is niet met die in Amerika te vergelijken. De omvang is anders. Jaarlijks overlijden in Amerika ongeveer tachtigduizend mensen aan een overdosis. De overdosissen die net goed aflopen, zullen een veelvoud hiervan zijn, in de miljoenen.

„En de voorschrijvers zijn in Nederland een stuk kritischer geworden. Het risico bestaat dat je mensen het illegale circuit injaagt. Dat hebben we in de VS op grote schaal gezien. Maar we doen geen onderzoek naar het illegale circuit, daar hebben we geen zicht op.”

Wat moet gebeuren om het tij te keren?

„Allereerst bewustwording bij zorgverleners, die kleine hoeveelheden moeten gaan meegeven en tijdig moeten stoppen met verstrekken. Ten tweede moeten we op een andere manier leren omgaan met pijn. Pijn hoort bij het ouder worden. Het doen van spierversterkende oefeningen bij gewrichtspijn is op de lange termijn veel effectiever dan een opioïde gebruiken.

„Heroïneverslaving was in de jaren tachtig een gigantisch probleem in Nederland. Verslaafden van toen zijn inmiddels overleden, afgekickt of hun gebruik is gereguleerd. Dat is hier geen groot maatschappelijk probleem meer. Je ziet dat de klinieken die vroeger heroïneverslaafden behandelden, nu patiënten behandelen die op recept verslaafd zijn geraakt aan oxycodon.

„Er zijn patiënten die echt opioïden nodig hebben, maar dat is een kleine groep. Artsen denken vaak nog steeds dat opiaten de beste pijnstillers op de markt zijn, maar uit onderzoek weten we dat paracetamol net zo goed werkt. Beter nog, want deze middelen zijn beter geschikt voor langdurig gebruik.”

 

 

 

 

 

 

 

logo button
Stichting Maatschappij en Cannabis
Redactie: Gerrit Jan ten Bloemendal, Jeroen Bos en Lisa Lankes
Redactionele bijdragen: Hester Kooistra
Fotografie: Gerrit Jan ten Bloemendal
contact mailadres

elke stem telt 600